Sałata z truskawkami i bresaolą.

– Bo wy, mamy, wszystkie jesteście takie same…
– ???
– No tak. Rozmawiałyśmy dzisiaj z dziewczynami i wyszło na to, że wszystkie powtarzacie nam ciągle to samo – kontynuuje córka pierwsza.
– Ach tak…?
– Na przykład, że dzieci głodują, a my nie chcemy jeść i przynosimy z powrotem kanapki ze szkoły…
– Żebyśmy nie wybrzydzały…
– I nie robiły min, kiedy podajecie nam jedzenie…
– Żebyśmy nauczyły się doceniać to, co mamy…
– Chodziły wcześnie spać, dobrze się odżywiały, bo rośniemy…
– Córeczko?
– Tak, mamo?
– Czy to znaczy, że Wy dzieci, wszystkie jesteście takie same?
– Oj, mamo…
Chciałoby się rzec, problemy stare jak świat. Wciaż powracają. Nić porozumienia plącze się w realiach każdej współczesności. (Ja odbywałam z moją mamą podobne rozmowy.) Byle jej nie zerwać. Zachować w jednej, spójnej formie. Od momentu, gdy po raz pierwszy całkiem mały Ktoś nazywa nas mamą, przez wszystkie kolejne, gdy nie ustaje w zadawaniu pytan, w koncu – gdy ma własne zdanie na każdy temat, w sposób istotny niespójne z naszym własnym. I dobrze. Choć trudno czasami. I właśnie dlatego chciałoby się, by ta wielka odpowiedzialność bycia Rodzicem nie przysłaniała tej nadzwyczajnej przyjemności bycia nim.
– Mamo, co to jest poziomek? – pyta synek drugi.
No właśnie.
Sałata z truskawkami i bresaolą
Składniki: dla 2 osób
kilkanaście liści sałaty rżnych gatunków
200 g słodkich truskawek
10 cieniutkich plasterków bresaoli, można zastąpić prosciutto crudo
odrobina tartego parmezanu
świeży tymianek cytrynowy
Na winegret:
6 łyżek oliwy z oliwek
2 łyżki octu z mango
1 łyżka miodu
sól, pieprz
kilka listków świeżego tymianku
Przygotowanie:
1.       Przygotowujemy winegret. Wszystkie składniki prócz soli i pieprzu przelewamy do małego słoiczka, który zamykamy i wstrząsamy nim. Doprawiamy do smaku i odstawiamy.
2.      Sałatę myjemy, osuszamy dokładnie, układamy na dwóch talerzykach. Podobnie postępujemy z truskawkami, jeśli są duże, kroimy je na mniejsze cząstki.
3.      Plasterki bresaoli zwijamy w pojedyncze ruloniki i układamy je na sałacie.
4.      Posypujemy parmezanem. Tuż przed podaniem polewamy winegretem.  

Smacznego!

12 comments Add yours
  1. O tak, czasem taka nić napina się do granic możliwości. Ale nie sposób jej zerwać. Więzy rodzica z dzieckiem to coś, czego nie sposób się pozbyć. Coś, co mimo wszystko zawsze pozostaje. W sercu, w głowie…

    A sałatka – wykwintna. Ogromnie podoba mi się to połączenie smaków.

    Uściski przesyłam, Aniu…

  2. Aniu, sa blogi kulinarne ktre odwiedzam nie tylko z powodu przepisow czy zdjec (choc te tez wspaniale), lubie do Ciebei wpasc po zyciowy, prawdziwy i mady cytat dnai codziennego – "poziomkiem" mnie dzisiaj rozwalailas :)) Sciskam!

  3. Anno, wiesz, że ja byłam chyba dziwadłem…., bo kanapki zawsze zjadałam, ale z tym chodzeniem spać to miałam tak samo… Historia się powtarza. I będzie się powtarzać. Myślę, że za czasów Faraonów było podobnie…;)
    Breasoli jeszcze nie próbowałam. Tęsknię już za taka sałatką( albo inną) jedzoną w Twoim towarzystwie. Zaczynam odliczać dni…:)
    P.S. Buteleczka urocza:)I widzę, że tymianek Ci kwitnie:)

  4. Jolu,
    dziekuje bardzo za wszystkie mile slowa, szczegolnie te pod adresem nowago naglowka 🙂 Usciski serdeczne,
    Aniu,
    nie wiedzialam 🙂 I ja ja lubie bardzo, kazda obecnosc we wloskim sklepie obowiazkowo konczy sie zakupem sporej jej ilosci. Choc ani miesa ani wedlin nie jadam czesto, do bresaoli mam szczegolna slabosc, usciski serdeczne
    Goh,
    a to dopiero ciekawe spostrzezenie/ Musialam jeszcze raz na nowo przyjrzec sie zdjeciom. Hmmm i moze cos w tym jest? Pozdrowienia serdeczne
    Mopswkuchni,
    mnie truskawki smakuja ze wszystkim a naszym dzieciom tylko z cukrem 🙂 ALe masz racje, to dobre polaczenie, serdecznosci
    Oliwko Kochana,
    cos mi sie zdaje, ze temat nie jest Ci obcy 🙂 Pozdrawiam Cie slonecznie i z usmiechem
    Wiewiorko,
    dziekuje bardzo i serdecznosci posylam,
    Basiu,
    ja poczulam sie podobnie i mnie poziomek zwalil z nog. Dzieciaki sa cudowne. A ja tylko spisuje te kwiatki i sadze w ogrodku pamieci na lata starsze, powazniejsze i bardziej jednoznaczne, Serdecznosci, Basiu
    Karmelitko,
    no wlasnie nie sa, tak samo jak i dzieci. Tyle tylko, ze dzieci tak nas widza, glownie przez pryzmat narzucanych im wymagan i obowiazkow do wypelnienia. Podobna jest wiec postawa doroslych wzgledem dzieci, ktorym trudno jest ja akceptowac, nawet jesli ja rozumieja. Stad potrzeba dystansu i szukanie prostych radosci w relacji rodzic-dziecko. Pozdrawiam Cie serdecznie,
    Ewelino Droga,
    z tymi Faraonami to mnie rozsmieszylas. I masz racje, zapewne. Naleglosci z bresaola nadrobimy nie martw sie, a i na kuchenne zakupy tez sie wybierzemy. A ziol nam wystarczy, bo kwitna wszystkie jak szalone. I ja odliczam juz dni, Buziaki serdeczne,
    Anna

  5. sałatka wygląda jak ozdoba, dobrze, że nie mam jej przed nosem, bo miałabym dylemat – jeść, czy się patrzeć – taka jest piękna! 🙂

  6. Weeks one through three alternate weight lifting and order p90x insanity cardio exercises obsession with physical
    appearance and with food and over eating.

    Also visit my weblog :: %anchor_text%

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *